۲۵ کاله وړاندې، د ۲۰۰۱ کال د نومبر پر ۱۳مه، په همدې ورځ د طالبانو لومړۍ واکمني د پای ته رسېدو پر لور ولاړه، کله چې د امریکا او ناټو په مشرۍ شمالي ټلوالې ځواکونه کابل ته ننوتل او طالبان له پلازمېنې ووتل. دغه بدلون د افغانستان په سیاسي تاریخ کې د یوې نوې مرحلې پیل و.
د ۲۰۰۱ کال د نومبر پر ۱۳مه د شمالي ټلوالې ځواکونو کابل ونیو او طالبان له پلازمېنې ووتل؛ دې پېښې د طالبانو د لومړۍ واکمنۍ د پای بهیر چټک کړ.
د امریکا د بهرنیو چارو وزارت د تاریخي معلوماتو له مخې، طالبان په ۱۹۹۶ کال کې کابل نیولی و او د ۲۰۰۱ کال تر سپټمبر پورې یې د افغانستان شاوخوا ۹۰ سلنه خاوره تر واک لاندې وه.
د ۲۰۰۱ کال د سپټمبر د ۱۱مې له بریدونو وروسته، د امریکا په مشرۍ نړیوال ائتلاف د اکتوبر پر اوومه په افغانستان کې پوځي عملیات پیل کړل. د طالبانو او د القاعدې د اهدافو پر وړاندې د دغو عملیاتو په ترڅ کې د طالبانو پوځي او سیاسي واک په چټکۍ کمزوری شو.
د نومبر پر ۱۳مه د شمالي ټلوالې ځواکونه کابل ته ننوتل او طالبان له ښار څخه ووتل. په ورپسې ورځو کې د هېواد یو شمېر نور مهم ښارونه هم د طالبانو له واکه ووتل.
د ملګرو ملتونو تر څارنې لاندې، د افغانستان سیاسي ډلو د ۲۰۰۱ کال په ډسمبر کې د جرمني په بن ښار کې خبرې وکړې. د دغو خبرو په پایله کې د بن تړون لاسلیک شو، چې له مخې یې په افغانستان کې د لنډمهالي حکومت د جوړېدو لپاره چوکاټ رامنځته شو.
د ۲۰۰۱ کال د ډسمبر پر ۲۲مه د حامد کرزي په مشرۍ لنډمهاله اداره په کابل کې واک ته ورسېده.
د ملګرو ملتونو د امنیت شورا د ۱۳۸۳ شمېرې پرېکړهلیک له مخې، د بن تړون تایید شو او د افغانستان د سیاسي انتقال لپاره نړیوال ملاتړ څرګند شو.
د طالبانو لومړۍ واکمني چې په ۱۹۹۶ کال کې په کابل کې پیل شوې وه، په ۲۰۰۱ کال کې د نړیوالو پوځي عملیاتو او د کورنیو مخالفو ځواکونو د پرمختګ په پایله کې پای ته ورسېده.