د اکثریت ګوند د ګوندي روزنې کمېټې په خپره کړې رساله کې، چې د «دولتونو او ملي سیاسي بنسټونو په کمزوري کولو کې د غیر دولتي سازمانونو (NGOs) رول» تر سرلیک لاندې ده، د افغانستان د اوږدمهاله سیاسي بېثباتۍ په اړه د انجوګانو رول څېړل شوی دی.
په دې رساله کې ادعا کېږي چې ځینې بهرني تمویل شوي سازمانونه، د بشري مرستو او ټولنیز پرمختګ تر نوم لاندې، په سیاسي او ټولنیزو بهیرونو کې نفوذ کوي او د ملي سیاسي بنسټونو پر خپلواکۍ اغېز ښندي.
د رسالې د تحلیل له مخې، د بهرنیو سرچینو مالي ملاتړ، د عامه افکارو پر جوړښت اغېز او د سیاسي څېرو مطرح کول هغه لارې دي چې ځینې سازمانونه یې د سیاسي نفوذ لپاره کارولای شي. لیکوالان استدلال کوي چې که د انجوګانو فعالیتونه له روڼتیا، حساب ورکونې او ملي لومړیتوبونو سره همغږي نه وي، د دولت او خپلواکو سیاسي سازمانونو د رول په اړه ستونزې رامنځته کولای شي.
د سیاسي کړکېچونو پر مهال د انجوګانو فعالیتونه دوه اړخیز اغېز لرلای شي.
له یوې خوا، ځینې سازمانونه روغتیايي، ښوونیزې او بشري مرستې برابروي، د زیانمنو خلکو ملاتړ کوي او د ټولنې او دولتي ادارو ترمنځ د اړیکو په پیاوړتیا کې ونډه اخلي؛ له بلې خوا، د تمویل د سرچینو نشت روڼتیا، سیاسي وابستګي او د حساب ورکونې کمزورتیا د شکونو او اختلافونو لامل کېدای شي.
د ملګرو ملتونو د پراختیايي پروګرام (UNDP) د ۲۰۲۶ کال د راپور له مخې، په کمزورو او جګړهځپلو سیمو کې غیر دولتي سازمانونه د خدمتونو په وړاندې کولو او د حکومتولۍ په پیاوړتیا کې مهم رول لرلای شي.
په پایله کې، د افغانستان د سیاسي ثبات او ملي بنسټونو د پیاوړتیا لپاره اړینه ده چې د ټولو انجوګانو فعالیتونه د قانون، روڼتیا او حساب ورکونې پر بنسټ وڅارل شي، د هغوی د مالي سرچینو او پروژو په اړه کره معلومات موجود وي او د بشري مرستو د سیاسي موخو لپاره د احتمالي کارونې مخه ونیول شي. همدارنګه، د انجوګانو په اړه پرېکړې باید د مستندو شواهدو، خپلواکو څېړنو او بېطرفه ارزونې پر بنسټ وشي، څو له یوې خوا د ملي ګټو ساتنه یقیني شي او له بلې خوا د اړمنو خلکو بشري مرستې زیانمنې نه شي.