ژړا د انسان د احساساتو له تر ټولو څرګندو غبرګونونو څخه ده؛ خو اوښکې یوازې د خپګان نښه نه ده.
انسان د خوښۍ، درد، فشار، وېرې، بېوسۍ او حتی د سختې خوشحالۍ پر مهال هم ژړلی شي.
ساینس لا هم هڅه کوي په بشپړه توګه روښانه کړي چې ولې انسانان د قوي احساساتو پر مهال اوښکې تویوي.
د انسان اوښکې عموماً په درې ډوله وېشل کېږي.
لومړی هغه اوښکې دي چې سترګې لندې ساتي او د سترګو د ساتنې لپاره په دوامداره توګه تولیدېږي.
دویمې هغه اوښکې دي چې د لوګي، دوړو، پیازو او نورو محرکاتو پر وړاندې د سترګو د دفاع په توګه راځي.
درېیم ډول یې احساساتي اوښکې دي چې د ژور خپګان، خوښۍ، درد یا نورو قوي احساساتو پر مهال تویېږي.
د احساساتي ژړا یوه مهمه ځانګړنه دا ده چې یوازې د بدن دننه نه پاتې کېږي، بلکې نورو انسانانو ته هم یو ډول پیغام رسوي.
کله چې یو څوک ژاړي، شاوخوا کسان یې د مرستې، ډاډ یا خواخوږۍ هڅه کولای شي.
له همدې امله ځینې څېړونکي باور لري چې ژړا یوازې فزیکي غبرګون نه، بلکې د انسانانو ترمنځ د اړیکو یوه وسیله هم ده.
خو دا هم تل داسې نه وي چې له ژړا وروسته انسان حتماً ځان ښه احساس کړي.
د ژړا اغېز تر ډېره د هغه کس پر حالت او چاپېریال پورې تړلی وي.
که یو څوک د ژړا پر مهال د نورو له خوا ملاتړ او ډاډ ترلاسه کړي، ښايي د فشار احساس یې کم شي؛ خو که یوازې پرېښودل شي یا پرې نیوکه وشي، ژړا ښايي ورته د لا زیاتې ستړیا او فشار احساس ورکړي.
د عمر په تېرېدو سره د ژړا لاملونه هم بدلېږي.
ماشومان د خپلو اړتیاوو او احساساتو د څرګندولو لپاره ډېر ژاړي، خو لویان عموماً د پېچلو احساساتو، شخصي ستونزو، اړیکو، غم، خوښۍ او فشار له امله ژاړي. د ژړا اندازه هم د هر انسان له شخصیت، تجربو، چاپېریال او کلتوري شرایطو سره توپیر لري.
له همدې امله اوښکې یوازې د کمزورۍ نښه نه شي ګڼل کېدای. ژړا د انسان د احساساتي نظام یوه طبیعي برخه ده او ښايي د احساساتو د څرګندولو، له نورو سره د اړیکې او د سختو تجربو د زغملو په برخه کې رول ولري.
سره له دې، د اوښکو او احساساتو ترمنځ د دې پېچلې اړیکې ټول اړخونه لا هم د ساینس لپاره په بشپړه توګه روښانه نه دي.